Samen-leven?!

De maatschappij

Dat de maatschappij een sterk evoluerend iets is is wel duidelijk. Vroeger hechten we heel veel belang aan het geloof (men ging naar de kerk, trouwen voordat er kinderen waren, enz.), technologie neemt steeds meer de bovenhand (kijk maar naar het gsm-gebruik de laatste vijftien jaar) en diversiteit is een zeer belangrijke rol gaan spelen.

We leven in een maatschappij waar we rechten en plichten hebben die onze maatschappij ondersteunen. Daardoor leven we in een democratische maatschappij.

Al geruime tijd komen mensen op straat om rechten op te eisen. Het is gemakkelijk om de schuld steeds bij hogere macht te leggen. Wordt het niet eens tijd dat we zelf voor de spiegel gaan staan en zien waar we zelf iets aan kunnen veranderen? In mijn ogen geraakt de maatschappij steeds meer verzuurd en is er nog weinig verdraagzaamheid. We roepen ook steeds dat iedereen gelijke kansen verdient, maar wanneer puntje bij paaltje komt verschuilen we ons vaak achter tal van excuses. En wederzijds respect is vaak ook ver te zoeken. Een simpele 'dankjewel' vraagt tegenwoordig veel energie en lijkt voor vele mensen moeilijk.

Ik zie ook een maatschappij waar het ideale ook een groot belang heeft, de esthetiek. Onze tanden moeten recht staan, we willen inspraak in ons eigen lichaam en hoe we eruit zien. We streven naar het ideale zoals we zien op de catwalk. Hebben we dat niet, dan zijn we bereid om operaties te ondergaan zodat we toch bij dat ideale aanleunen.

Ons leven loopt ook aan een veel sneller tempo dan vroeger. We rijden haastiger rond, plannen onze agenda vol waardoor we minder tijd voor onszelf hebben. Van buitenaf komt er zeer veel druk op ons en we hebben een hoog verwachtingspatroon.

Kenmerken van onze maatschappij en wat is nu juist een 'goede' samenleving?

We leven in een gedigitaliseerde maatschappij. Gaan we op restaurant moeten we eerst tientallen foto's nemen voor op de Instagram-pagina, zijn we op reis nemen we foto's van de omgeving en voegen we enkele 'effecten' toe om ze nadien op ons Facebookprofiel te zwieren. We moeten iedereen laten weten in wat voor een paradijs we ons bevinden. Dag en nacht tonen we enkel het beste van onszelf. Dag en nacht zijn we bereikbaar. We worden ertoe aangespoord door externen om steeds zo snel mogelijk te reageren.

Langs de andere kant  is het zo dat we mensen in steeds grotere aantallen en op een snellere manier kunnen bereiken. De technologie probeert het leven te vergemakkelijken. Belastingaangiftes kunnen tegenwoordig online gebeuren en betalen doen we bijna allemaal met de bankkaart.

We leven ook in een tijd waar moeten durven opkomen voor onszelf. Je moet stevig in je schoenen staan. Introverte mensen worden al snel als asociaal beschouwd. Ze hebben snel het gevoel dat ze zich moeten aanpassen en zich anders moeten voordoen dan ze zijn. Het zou beter zijn als iedereen in zijn balans gelaten werd binnen zijn/haar comfortzone.

In onze samenleving wordt er al van jongs af aan druk gezet op wie we zijn en wat we moeten worden. Alles draait om presteren. Jongeren die goed zijn in hun sport en in aanmerking komen voor topsport, maar er toch voor kiezen om op een recreatief niveau te blijven moeten duizend en één gesprekken ondergaan van mensen die hen op andere gedachten proberen brengen. Want ze moeten allemaal de nieuwe Lionel Messi of nieuwe Kim Clijsters worden.

Wanneer kinderen op school geen gemiddelde halen van een 7 of een 8 op een toets zijn we al snel geneigd om te zeggen dat ze volgende keer toch wat beter hun best moeten doen en wat harder moeten werken. Maar wat als het kind in kwestie echt zijn best heeft gedaan? Is het niet beter om elk kind zijn eigen talenten te laten ontwikkelen? Hen te laten ontdekken wat hun kwaliteiten zijn? Of je nu introvert of extravert bent, iedereen heeft zijn/haar sterke en zwakke eigenschappen.

Een goede samenleving is voor mij een plaats waar mensen zichzelf kunnen zijn. Een plaats waar iedereen aanvaard wordt. Waar we allemaal samen kunnen leven in vrede en met wederzijds respect. Eentje waar we door te praten problemen kunnen oplossen zonder al dat schelden dat er tegenwoordig bij komt kijken.

Samenleven

Samenleven is zeker niet altijd gemakkelijk. We hebben allen een verschillende mening, een andere visie over het leven. Iedereen heeft zijn eigen persoonlijkheid. Als iedereen wat verdraagzamer zou zijn naar elkaar toe en wat meer respect zou tonen, dan zou dit al veel vlotter kunnen verlopen.

Lezing prof. Paul Verhaeghe

Naar aanleiding van dit thema bekeek ik een lezing van prof. Paul Verhaeghe. Hij is een klinisch psycholoog en psychoanalyticus aan de UGent.

1. "In een systeem waar succes de maatstaf is, betekent dat automatisch dat er een hele grote groep verliezers is.Wat is succes? Succes is gelukkig zijn. Dat kan gaan van het hebben van de perfecte relatie tot het beleven van de mooiste vakanties tot het behalen van een diploma,.. De meeste en leukste vrienden en familie hebben. Je stelt vooraf een doel en wanneer je dat bereikt heb kan je gelukkige zijn. Dit hoeven geen grootse prestaties te zijn. Succes zit in de kleinste dingen. En bij elke mini-succes posten we het bewijs ervan op social media. Natuurlijk enkel de leuke aspecten van het leven, dus op social media lijkt iedereen gelukkig. En daarmee vergelijken we ons.
   
2. "Verhoog al het inschrijvingsgeld voor alle opleidingen die niet aansluiten bij het bedrijfsleven, verlaag het voor alles wat wel rendeert: wie hardleers is en toch kiest voor een niet-rendabele opleiding, die moet bestraft worden met een kortere of zelfs helemaal geen uitkeringsgerechtigde periode."
   Bijna iedereen zal na zijn middelbare schoolperiode verder gaan studeren. Waarom zijn er zo veel opleidingen? Ze zijn dan toch ontstaan met een reden? Ik kan me wel voorstellen dat niet alles even populair is. Maar ik ben er van overtuigd dat elke richting ontstaan is met een rede en nodig is om onze maatschappij draaiende te houden.
   Wat betreft de uitkeringen vind ik dat iedereen die werkt er recht op heeft.
   
   
3. "Het neoliberalisme is een mislukking op economisch vlak."
   Volgens prof. Verhaeghe is de vrije markt gedoemd om te mislukken. Ik ben ervan overtuigd dat dankzij de vrije markt, de producenten beter worden aangepast aan de behoefte van de mensen. Ook in de vrije markt zijn er nog steeds regels voor bedrijven, wat noodzakelijk is voor de mensen maar ook voor de bedrijven zelf. Door de vrije markt worden de prijzen gedrukt. Ook wanneer er meer vraag is naar bepaalde producten, zal de prijs zakken.
4. "Het neoliberalisme is gevaarlijk op psychologisch vlak omdat dit systeem het slechtste in de mens naar boven haalt en het beste onderdrukt."Zoals ik hierboven al schreef ligt de druk hoog de dag van vandaag. Presteren daar draait het om. Kinderen ontwikkelen gemakkelijk faalangst door de voortdurende druk die van kleins af wordt uitgeoefend op ons als mens. Plezier daar draait het steeds minder om. Hobby’s worden dikwijls competitief beoefent en ouders oefenen (onbewust) enorm veel druk uit op hun kinderen. Meer aandacht voor psychische aandoeningen is echt een noodzaak. Het blijft nog steeds een taboe maar we krijgen er steeds meer mee te kampen. Mensen houden vaak de schijn op door de druk die van buitenaf komt. Ik ben het er volledig met eens dat we dit probleem bij de wortels moeten aanpakken. Het begint bij onze maatschappij.

Martin Luther King

Martin Luther King jr streefde naar gelijkheid binnen het mensendom. Hij wou naar eer wereld waar het niet uitmaakt of je blank of zwart bent, in welke godsdienst je gelooft, of je nu arm of rijk bent,...
Hij wou dat we met z'n allen op een vredige manier en in vrijheid konden samenleven.

Helaas hebben we vandaag de dag zijn droom nog steeds niet bereikt. Er zijn nog steeds oorlogen aan de gang en er zijn genoeg voorbeelden te vinden van zinloos geweld. Allen op basis van religie, herkomst, geaardheid, huidskleur,... Jammer.

Krantenartikel: Laurent is 8 en studeert af aan het middelbaar

 Dit artikel sluit eigenlijk mooi aan bij wat ik hierboven al vermeldde. We leven in een prestatiemaatschappij.

Dat het kind een hoog IQ heeft ok, daar kunnen we niets of zeer weinig aan veranderen. Maar waar ligt de nadruk op de ontwikkeling van het sociale aspect? Ik lees dat hij voor het behalen van zijn middelbaar diploma een individueel traject heeft gevolgd en dat dit ook aan de universiteit zo zal zijn. Staat er niemand stil bij het feit dat het kind - want ja een kind is hij nog steeds, vraagt er niemand zich af hoe eenzaam hij zich soms moet voelen? Praten met leeftijdsgenoten over school of iets dergelijks gaat niet want de interesses zijn niet van hetzelfde niveau.

Moeten we als maatschappij dan niet bekijken hoe we hem kunnen ondersteunden op dit vlak in plaats van met z'n allen hoera te roepen voor deze jongen? Versta me niet verkeerd, ik vind het knap wat hij gepresteerd heeft. Ik vraag mij alleen af wat het later gaat geven.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/06/27/nog-maar-8-en-al-diploma-middelbaar-op-zak/

Bibliografie

Asif Mehdi. (2012, 01 december) Martin Luther King jr Speech - I have a dream [Videobestand] Geraadpleegd op 15 augustus 2018, van https://www.youtube.com/watch?v=KyI1LMmV3V0

Huyghebaert, P. (2018, 27 juni) Nog maar acht en al diploma middelbaar op zak: "Als hij maar gelukkig is". VRT NWS, van https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/06/27/nog-maar-8-en-al-diploma-middelbaar-op-zak/